9 Ocak 2011

Seni sensiz sevmek dayanabileceğim bir ceza değil




Seni sensiz sevmek dayanabileceğim bir ceza değil

Merhaba SinHaRe

Dayanılacak gibi değil bu dert. İçimden birşeyler sökülüyor. Uyumak...Uyumak, uyutulmak istiyorum. Saatlerce, günlerce, aylarca, yıllarca.

Canım hiç böylesine yanmamıştı. Böylesine çaresiz hissetmemiştim kendimi. Ünvanımın ve sevdamın altında hiç bu kadar ezilmemiştim. Bir soluğun dünyaya bedel diyorum hala biliyorsun değil mi? Bir soluğun için canımı verecek kadar içimde ve bendesin. Seni seviyor olmak işte bu beni diğer kalabalıklara nazaran daha şanslı yapıyor biliyor musun?

Hafta sonlarını sevmiyorum biliyor musun? İnsan hafta içi mesai saatleri zarfında kendisini oyalayacak bir şeyler buluyor ya da onlar bizi buluyor demek daha doğru olur ama yine de seni düşünmediğim tek bir anım tek bir saatim yok biliyor musun? Sen olmak böylesine senden olmak hayallerimde vardı. Öylesine sevebilmeliyim ki kaşlarını çatacak olsa bende tufanlar kopmalı ve duruluncaya kadar uyuyamamalı ve deli divane gibi dolaşıp ne yapacağımı ve çareler düşünmeliyim derdim. Bana böylesi bir sevda yaşattığın ve tattırdığın için sana binlerce kez teşekkür ediyorum. Uykularımı iyice firar ettiren ve bana sevgiliyi unutturdukları için uykuları sevmiyorum dediğim uykularım iyice firar etmiş durumdalar. Elim telefonumun tuşlarına gidip-geliyor. Sebepler arıyorum sevgilim sana ulaşmak için sebepler arıyorum.


Canımı bu kadar yakan uzaklığına son vermek için ne dualar ediyorum bilemezsin. Rabbimden beni sana ulaştıracak isteklerde bulunuyorum. Bir gün bunların gerçek olması, gerçekleşmesi içinde ayrıca yakarışlarım var.

Benim için zirvelerden kopup gelen bir o kadar da tehlikeli kar yığını gibisin. Bembeyaz ruhun ve yüreğin, toprakta koşmaktan esmerleşen tenin, uzun parmakların ve dünyaları içine sığdıran dünya ve ukbaya bedel gözlerin, onlarla bakışın, avuçlarında sakladığım buselerimin koruyucusu,  tamamladığında insanın kalbini durdurabilecek dudak tadın. Ah Sinhare! sen benim tek kapım, o kapının tek eşiğisin.


Yürüdüğün yolda bir taş olabilmek, sallanan eteklerinde bir toz olabilmek sevgili. Bunlar olabilmek bile benim için büyük payeler olurdu.  İnsanoğlu kendini putlaştırdığı günden bu yana sevmeyi de unuttu, sevilmeyi de.

Seni böylesine içime sığdıran Rabbime şükürler olsun. Ondan bir isteğim daha varsa o da "seni sensiz sevdirmesin bana" yıllarca hep sevgili sevgilisiz sevilebilir derdim. Bunu başaracağımı düşünürdüm. Sevmedim ki bileyim ama şimdi sevince anlıyorum ki seni sensiz sevmek dayanılacak bir ceza değil. Ya canımı alsın ya da seni sensiz sevmeye mahkum etmesin beni. Alenen diyorum SinHaRe seni sensiz sevmek dayanabileceğim bir ceza değil. Seni seviyorum. 09 Ocak 2010



Bekir Kale Ahıskalı
Lebibeye Mektuplar 207
Seni sensiz sevmek dayanabileceğim bir ceza değil

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder