28 Aralık 2010

Ey kaderin titremeyen eli

Ey kaderin titremeyen eli! sen yazarken titrememişsen, ben beklerkenn titrer miyim hiç?


Dalından itelenen yaprak gibiyim
Bedenimi ruhumdan koparmışlar
Gözlerimi bir zelzele sonrası arkada bırakmışım
Kulaklarımda rüzgarın arsız kahkahası
Tenimde kurt gibi uluyan bir yalnızlık
Bir güzelin gözlerine dokunamadan
Havada kaybolmuş ayak izlerim
Aşkı yeterince yaşamadan daha
Silkelenmiş dalımdan düşürülmüşüm
…ve hiç yorumlanmamış rüya gibi
Bir başıma karma karışık olmuşum

Ey düğümümü çözecek gerçek!
Düğünümü mahşere mi bıraktın?

Bir tırtılın mevsimlik düşleri kadar
Düşlerim olamayacakmış
Tutunamayacakmışım bir dut dalına
Yarı yoldan dönecekmiş dudaklarım
Hep yarım bırakılacakmış buselerim
Dudakların adımı zikretmekten utanacakmış
Rüzgar, yağmur, kara gecelerde açılan düğmelerin
Benim için hiç açılmayacaklarmış
Benden fersah fersah kaçmak için gamzelerin
Yanaklarına saplanıp kalacaklarmış
…ve gidişin
bir tatil sonrası dönüşü kadar kolay olacakmış

Ey sevmeyi sevdirecek gerçek!
Bedelsiz sevdiğim ne zaman bilinecek?

Olsun be Sinhare
Sevmeden kavuşan tenlere inatla
Sevdim de kavuşamadım….
Tatsız, tuzsuz ve isteksiz öpüşlere inatla
Buselerimi yarı yoldan çevirdim…
Yüzüme gülmeyen bir sinenin
Düğmelerini çözmedim….
…ve kasıklarımı yırtan acılarımı
yalancı bir düşle takas etmedim diyeceğim

Ey riyaya yenilen gerçek!
Senin hükmün hiç mi geçmeyecek?



Ya Rab!
Bana öteki alemde cenneti değil,
Bu alemde Sinhare'yi vermeni istemiştim
Gelirken kendi cennetimizi getirirdik ki…
Yalancı vuslatlar bana göre değildi
Bu yüzden sevemedim uykularımı
Sevinçlerimi ertelememek için
Bu yüzdendir acılarımı yaşayarak tüketme isteğim

Ey kaderin titremeyen eli!
Sen yazarken titrememişsen
Ben beklerken titrer miyim hiç?
Yaşadığım sevdamın gurbeti olsa bile…


(Sinhare senin yarım bakışlarını tamamlamak için geldim)


Bekir K. Ahıskalı
Temmuz 15 2008
Sinhare yi Beklerken 10

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder